بازي باعث رشد ذهنی کودک مي شود. كودكانی كه فاقد هر گونه اسباب بازي هستند يا امكانات کمی برای بازی دارند، از لحاظ شناختی از کودکان همسن خود عقب تر هستند. اگر بپذيريم كه بازی برای رشد ذهنی اهميت دارد؛ پس آشنا كردن كودكان با بازی رشد شناختی را تسهيل می كند.

بازی در رشد اجتماعی كودكان نیز تاثير زیادی دارد. كودكان برای اولين بار از راه بازی ياد می گيرند كه همسالان خود را بپذیرند، درباره‌ی قوانين بازی توافق و آنها را اجرا كنند و به بازی‌های گروهی بپردازند. مفهوم همكاری، برندهٔ شدن، شكست و برتری طلبی در بازي های دسته جمعی نمایان می شود.

وقتی که کودک بازی ‌می‌کند و در تعامل با دیگران قرار می‌گیرد، مهارتهای زبانی وکلامی او پرورش می‌یابد. شعر خوانی, داستان سرایی و صحبت کردن موجب رشد مهارت زبانی کودک می شود.

امروزه بازی به عنوان یک روش درمانی موثر مورد توجه روانشناسان قرار گرفته است. بسیاری از مشکلات روحی و روانی کودک مانند اضطراب جدایی، افسردگی، اختلال دوقطبی، بیش‌فعالی، خجالتی بودن، و حتی اختلالات یادگیری با بازی درمانی تا حد زیادی قابل درمان هستند.